Πέμπτη, 6 Δεκεμβρίου 2007

μια μικρη σταγονα


..μια φορα ηταν μια μικρη σταγονα -μια σταγονιτσα- που την απορροφουσαν τα ξυλα της στεγης οταν εβρεχε, αλλα βρεξε βρεξε (εβρεχε συχνα στη χωρα βλεπετε) κοντα στη σταγονιτσα ηρθαν κι αλλες πολλες σταγονες μικρες κι εκεινες, που μεγαλωναν σιγα σιγα και φουσκωναν κολλωντας η μια πανω στην αλλη και τα ξυλα της στεγης δεν μπορουσαν πια να τις απορροφησουν κι αρχισαν να σταζουν μεσα στο σπιτι τα νερα κι ο νοικοκυρης εβαλε μια λεκανη απο κατω -να σταζουν μεσα της οι σταγονες- αντι να τρεξει να διορθωσει τη στεγη, ομως οι σταγονες γιναν ενας τρομερος ογκος νερενιος που γκρεμισε τη στεγη κι η στεγη επεσε, οι τοιχοι διαλυθηκαν, και τσακιστηκαν κι ο νοικοκυρης κι η νοικοκυρα κι ολα τα νοικοκυροπαιδα κι ολα αυτα γιναν επειδη μια μικρη σταγονα, μια σταγονιτσα, ενα σταγονιδιο, εμεινε αδεσποτο -να εκφραζεται ελευθερα..

Δεν λεμε να σταματησουμε τη βροχη, λεμε να επισκευαζουμε ταχτικα τη στεγη μας. Ετσι κι αλλιως, οταν βρεχει η βροχη γεμιζει τα πηγαδια μας, ποτιζει τα χωραφια και τα ζωντανα μας, στο σπιτι μας μεσα ομως δεν εχει θεση.

5 σχόλια:

ninemos είπε...

Καλησπέρα Ροδιά... Καιρό έχουμε να τα πούμε. Ωραίο το lifting στο blog σου. Χαιρετίσματα από την κρύα Τρίπολη!!!

soduck είπε...

Μια σταγόνα έριξε τη στέγη, μια σταγόνα ξεχειλίζει το ποτήρι, μια σταγόνα θολώνει το μάτι.
Με γειά το νέο λούκ. Όμορφο είναι.
Το μάτι, όχι δε με ενοχλεί. Σκιάχτηκα λίγο που είναι ένα μόνο αλλά το ξεπέρασα :)

Rodia είπε...

~~ ninemε, ευχαριστω:-) Δωσε χαιρετισματα στον Κολοκοτρωνη της πλατειας! Τι γινεται; Ολα καλα; Διαβαζεις;

~~ soduck, ευχαριστω επισης:-) Ειδες τι μπορει να κανει μια σταγονα; Ενα μεν το ματι, αλλα εχει "κατι"!

ninemos είπε...

@rodia

ναι μωρέ... διαβάζω. προσπαθώ να πάρω το πτυχίο μου και να πάω για μεταπτυχιακό έξω. Αλλά δυστυχώς λόγω προβλημάτων που αντιμετωπίζει η πλειοψηφία των ελληνικών πανεπιστημίων(το πιο βασικό: δεν δίνουν χρήματα άρα δεν υπάρχουν καθηγητές άρα δεν γίνονται μαθήματα άρα δεν παίρνω πτυχίο και πολλά πολλά άλλα που θα μου έπαιρνε πολύ χώρο να τα γράψω) δεν ξέρω πότε θα τα καταφέρω. Προσπαθώ να αρχίσω να γράφω στο blog μου σιγά σιγά αλλά με τόσα που έχω στο κεφάλι μου το μυαλό μου είναι ήδη πολύ απασχολημένο...:-)

Μαρία είπε...

Ιδίως αν έχεις αφήσει πολλές τρύπες στη στέγη, εκεί να δεις τι γίνεται! Υπέροχο το κείμενό σου. Καλησπέρες :-)

Metablogging.gr Comments Headline Animator