Πέμπτη, 16 Αυγούστου 2007

σκέψεις εν όψει εκλογών



Ερχονται εκλογές. Το είπε η τηλεόραση. Σε ένα μήνα πάμε κάλπη. Θα μου κόψουν στα δυο τις προγραμματισμένες διακοπές μου, αλλά χαλάλι!

Και.. τι ψηφίζουμε; Πώς ψηφίζουμε; Ας το σκεφτούμε λιγουλάκι...

1. Οι εκλογές δεν είναι λαχείο, ώστε να σκεφτούμε πώς να βρεθούμε με τους κερδισμένους.

2. Οι εκλογές δεν είναι ποδοσφαιρικός αγώνας του ΠΡΟ-ΠΟ, ώστε να μαντέψουμε ποιος θα κερδίσει και να σταυρώσουμε μια καλή πρόβλεψη.

3. Οι εκλογές δεν είναι ψυχολογικός εκβιασμός, ώστε να ενδίδουμε στην απειλή της «χαμένης ψήφου», που αρκετά χρόνια βασάνισε τον ψυχισμό του έλληνα -καιρός είναι να απεξαρτηθούμε.

Νομίζω ότι καιρός είναι να αποφασίσουμε να ψηφίσουμε κατά συνείδηση. Ενα μικρό κόμμα, έναν άνθρωπο που έχει κάτι σημαντικό να προτείνει, και ας μην είναι καθόλου γνωστός, και ας μην έχει καμμιά πιθανότητα να εκλεγεί. Τουλάχιστον να έχουμε ήσυχη τη συνείδησή μας.

Το παραμυθάκι περί κυβερνήσεων σταθερότητας, ας πάει να κάνει παρέα με τα άλλα παραμύθια, τη κοκκινοσκουφίτσα, τη Χιονάτη, κλπ κλπ. Είδαμε και ξέρουμε τι σημαίνει και πώς μεταφράζεται αυτή η σταθερότητα: Με θέσεις στο Δημόσιο για τα "δικά μας" παιδιά -κατά περίπτωση "δικά μας", ε- και με αναθέσεις έργων στα λαμόγια τα οποία στηρίζουν το "δικό μας" κόμμα -κατά περίπτωση "δικό μας", ε- και με αναβάθμιση των "δικών μας" διαπλεκόμενων -κατά περίπτωση "δικών μας"- φυσικά.

Εξαιτίας αυτής της "σταθερότητας" ο κρατικός μηχανισμός παραπαίει, υπολειτουργεί, πάει κατά διαόλου, και το μόνο του προσόν είναι -και παραμένει εδώ και πολλά πολλά χρόνια- η αδιαφορία προς τον πολίτη και η πλήρης απαξίωσή του. Σεβασμός μηδέν, εξυπηρέτηση κάτω από το χαλάκι, έλλειψη φαντασίας, καταβαράθρωση των ικανών ανθρώπων, κλπ κλπ, τα ξέρετε -υποθέτω.

Υπάρχουν χώρες όπου το κράτος λειτουργεί άψογα και με απόλυτη αξιοκρατία, χωρίς να κυβερνώνται από "σταθερές" κυβερνήσεις με απόλυτη πλειοψηφία. Για σκεφτείτε επί πόσα χρόνια π.χ. η Ιταλία έχει κυβερνήσεις συνασπισμού. Πάθαν κάτι οι γείτονές μας οι ιταλοί;

Μακάρι να μπουν νέοι άνθρωποι στη Βουλή. Μακάρι να ακουστούν καινούργιες φωνές. Μακάρι να φύγει η μούχλα και η μιζέρια και η παγαποντιά και η κοροϊδία. Είθε... (που θα λέγαν κι οι αρχαίοι)

..και.. «η πολλή σκέψη τρώει τον αφέντη» λέει μια παροιμία..

Πολλοί κάνουν συνδυασμούς, π.χ. «να ψηφίσω αυτόν ΓΙΑ ΝΑ μη βγει εκείνος» ή το ανάποδο, και μετά βλέπουν την έκπληξη: Να εκλέγεται ακριβώς εκείνος που ΔΕΝ ήθελαν να εκλεγεί!

ΜΗ ΜΑΣΑΤΕ λοιπόν, αδέρφια, και ψηφίστε ΚΑΤΑ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ: αυτόν που θέλετε και που πιστεύετε ότι θα εκπροσωπήσει -με γενναιότητα, καθαρότητα και αξιοπρέπεια- τα συμφέροντά σας. Καλή ψήφο!

6 σχόλια:

ο δείμος του πολίτη είπε...

Σιγά μην είναι εθνικό θέμα οι εκλογές. Θέμα γαϊδάρων είναι που θέλουν να μοιράσουν το σανό και αναζητούν κάθε καλπονοθευτικό σύστημα, που μεταχειρίζονται κάθε προπαγανδιστικό μέσο, που προσφέρουν απλώχερα παροχές και ρουσφέτια.

ΚΑΤΑ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ λέω κι εγώ. Ούτως ή άλλως ΔΕΚΑΡΑ ΔΕ ΔΙΝΟΥΝ ΓΙΑ ΕΜΑΣ

ninemos είπε...

Απ΄'ολα αυτά που είπαμε θα ήθελα να σταθώ λιγάκι παραπάνω στον ψυχολογικό εκβιασμό. Όλες αυτές οι δημοσκοπήσεις που γινόντουσαν και γίνονται με σκοπό να προβλεφθεί το πρώτο κόμμα κλπ δίνουν εντύπωση στον Έλληνα ότι δεν πρόκειται να αλλάξει κάτι. Αλλά και να σπάσει ο διάολος το πόδι του, π.χ να πάρει κάποιο "μικρό κόμμα" ένα 20%
δεν νομίζω να αλλάξει κάτι δραματικά τόσο επειδή το παιχνίδι παίζεται πλέον με διεθνής κανόνες αλλά και επειδή στην Ελλάδα δεν υπάρχουν ισχυρές πολιτικές προσωπικότητες...

0 Comments είπε...

Αλήθεια, αυτοί που δεν έχουν σε καμιά υπόληψη τις εκλογές κι όλο το συρφετό που κουβαλάν, και ως εκ τούτου δε συμμετέχουν, μπαίνουν σε καμιά κατηγορία;

Έρχονται εκλογές. Το είπε η τηλεόραση. Αυτό τα λέει όλα.

Να 'σαι καλά Ροδούλα μου!

Rodia είπε...

~~Δείμε, η προτροπή "κατά συνείδηση" δεν είναι εκδικητική.

~~ninemε, αυτό μας μάρανε τόσα χρόνια: οι ισχυρές "πολιτικές" προσωπικότητες. Για σκέψου το λιγουλάκι, ε

~~0 Comments, χαχαχα, τό 'πιασες το υπονούμενο φίλε μου :-)

aggelos-x-aggelos είπε...

Νομίζω ότι αν θέλουμε να αλλάξει κάτι και να ταρακουνηθούν λίγο ο μόνος τρόπος είναι η αποχή. Κάτι σκέψεις έκανα εδώ.

Cosa_200 είπε...

Πόσο υγιές φαινόμενο είναι άραγε, να κάνουμε τόσες αναλύσεις και να εκφράζουμε τόσες διαμαρτυρίες για την ποιότητα της δημοκρατίας μας, όταν συμπεριφερόμενοι ΟΠΩΣ ΑΚΡΙΒΩΣ ΘΕΛΟΥΝ ΤΑ ΚΑΝΑΛΙΑ αποφεύγουμε, έστω και την απλή αναφορά στη λέξη ΚΚΕ (Κου Κου Εε).

Ναι; Να ψηφίσουμε κατά συνείδηση; Ποιά συνείδηση; Αυτή που σφυρηλάτησαν με ακάματες προσπάθειες τα "Ελεύθερα" ΜΜΕ; Το εκπαιδευτικό σύστημα; Το ρουσφετολογικό σύστημα; Ο Τριανταφυλλόπουλος ή ο Κακαουνάκης και ο Ευαγγελάτος;

Υπηρεσία στη σωστή διαμόρφωση δημοκρατικής συνείδησης, που μας καθοδηγεί και στην επιλογή της ψήφου, είναι να μη φοβόμαστε να πούμε τη λέξη ΚΚΕ απαλλαγμένη από τα σχόλια και τις σάλτσες του Μπόμπολα και του Λαμπράκη.

Ευχαριστώ για τη φιλοξενία
Μάνος

Metablogging.gr Comments Headline Animator