Κυριακή, 15 Ιουλίου 2007

αρέσουν τα χρώματα στα μωρά, αλλά όχι κι έτσι!



Η πονεμένη ιστορία της ΧΡΩΠΕΙ

Μια φορά κι έναν καιρό, κάπου στην οδό Πειραιώς, ήταν ένα εργοστάσιο χρωμάτων της εταιρείας ΧΡΩΠΕΙ. Εβγαζε καλές μπογιές, δούλευε πολύς κόσμος εκεί πέρα, αλλά ήρθε κάποια μέρα που η επιχείρηση φαλίρησε, έβαλε λουκέτο, έκλεισε δηλαδή, και οι εγκαταστάσεις της περιήλθαν στην κυριότητα της Εθνικής Τράπεζας.

Κατόπιν, μετά από πλειστηριασμό, αγόρασε το 1999 ο όμιλος Χαραγκιώνη για 9 δις δραχμές το χώρο, αν και ήταν χαρακτηρισμένος ήδη από το 1988 ως χώρος πρασίνου από το Ρυθμιστικό Σχέδιο Αθήνας (1512/1988) και το Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο Πειραιά (79Δ/1988).

Μετά, έγιναν πολλά και διάφορα, σχέδια, υποσχέσεις, ιστορίες για αγρίους που λένε και που θα διαβάσετε σήμερα με κάθε λεπτομέρεια στηνΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, σε άρθρο της Γεωργίας Λινάρδου με φωτογραφίες του Πάτροκλου Στελλάκη.

Το ζουμί είναι ότι το Μάρτη που πέρασε υπογράφτηκε μνημόνιο συνεργασίας της ΙΑΣΩ Α.Ε με τον Ομιλο Χαραγκιώνη. Το κόστος ανέγερσης υπολογίζεται στα 66 εκατ. ευρώ και το ποσό θα αρχίσει να καταβάλλεται όταν ξεκινήσει η κατασκευή μαιευτηρίου, αφού βεβαίως δόθηκε το πράσινο φως (η καταλληλότητα του γηπέδου) από το ΥΠΕΧΩΔΕ και το Δήμο του Πειραιά.

________________________
ΣΗΜ.1. η δική μου απορία είναι: ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΑΓΟΡΑΣΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΕΝΑ ΧΩΡΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΕΝΟ ΩΣ ΠΡΑΣΙΝΟ..? Τι μεσολάβησε στα 11 χρόνια μεταξύ 1988-1999..?

ΣΗΜ.2. Βάλτε βρε παιδιά κάτι να πάμε να αγοράσουμε το Πεδίο του Αρεως μη μας το φάνε κι αυτό!
ΣΗΜ.3. UPDATE! το σχόλιο του Alberich:
Σύμφωνα με πρόσφατο σχετικά νόμο (ή απόφαση του Σ.τ.Ε. δεν θυμάμαι) οι δεσμεύσεις χώρων από τα σχέδιο πόλης δεν ισχύουν επ' άπειρο. Κάποια στιγμή, αν δεν έχει προχωρήσει η απαλλοτρίωση, επέρχεται αποχαρακτηρισμός. Εχουν αποχαρακτηριστεί τα τελευταία χρόνια πανελλαδικά, αρκετοί χώροι που ήταν δεσμευμένοι από τα σχέδια πόλης για χρήσεις κοινής ωφέλειας εξ αιτίας της οικονομικής αδυναμίας -ή ολιγωρίας ή και σκοπιμότητας- των δήμων να προχωρήσουν σε απαλλοτριώσεις.
Στο προκείμενο το σωστό ερώτημα είναι "ποιος θα ρισκάριζε να αγοράσει από ημι-δημόσιο φορέα (ΕΤΕ) χαρακτηρισμένο χώρο, αν δεν είχε εγγυήσεις από τον άλλο δημόσιο φορέα (εμπλεκόμενοι δήμοι) ότι δεν θα προχωρήσει η απαλλοτρίωση και κάποια στιγμή ο χώρος θα αποχαρακτηριστεί"


6 σχόλια:

Alberich είπε...

Σύμφωνα με πρόσφατο σχετικά νόμο (ή απόφαση του Σ.τ.Ε. δεν θυμάμαι) οι δεσμεύσεις χώρων από τα σχέδιο πόλης δεν ισχύουν επ' άπειρο.Κάποια στιγμή, αν δεν έχει προχωρήσει η απαλλοτρίωση, επέρχεται αποχαρακτηρισμός.Εχουν αποχαρακτηριστεί τα τελευταία χρόνια πανελλαδικά, αρκετοί χώροι που ήταν δεσμευμένοι από τα σχέδια πόλης για χρήσεις κοινής ωφέλειας εξ' αιτίας της οικονομικής αδυναμίας -ή ολιγωρίας ή και σκοπιμότητας- των δήμων να προχωρήσουν σε απαλλοτριώσεις.
Στο προκείμενο το σωστό ερώτημα είναι "ποιος θα ρισκάριζε να αγοράσει από ημι-δημόσιο φορέα (ΕΤΕ) χαρακτηρισμένο χώρο , αν δεν είχε εγγυήσεις από τον άλλο δημόσιο φορέα (εμπλεκόμενοι δήμοι) ότι δεν θα προχωρήσει η απαλλοτρίωση και κάποια στιγμή ο χώρος θα αποχαρακτηριστεί"

Rodia είπε...

Ευχαριστώ Alberich :-)
Ενημερώνω αμέσως το ποστ με το σχόλιό σου. Κρίμα να μείνει θαμμένο.

Alberich είπε...

Και κάτι άλλο.Πέρα από την καταστρατήγηση του σχεδίου πόλης με τη μέθοδο αυτή, υπάρχει και αθέμιτος ανταγωνισμός.Υπό Κ.Σ. άλλοι εν δυνάμει επενδυτές δεν θα παρευρέθηκαν στον εν λόγω πλειστηριασμό, ακριβώς διότι θα θεωρούσαν δεδομένο ότι ο χώρος είναι πάρκο.Δεν ξέρω καν αν το τίμημα που γράφεις είναι "εύλογο" για την συγκεκριμένη έκταση.
Τρομερή ιστορία, αλλά δεν μπορεί κανείς να αποδείξει σχεδόν καμμιά από τις προφανείς υποψίες που ανακύπτουν.
Όλα στη χώρα αυτή έτσι γίνονται.
Όλες οι εξουσίες -από την κεντρική μέχρι την τοπική αυτοδιοίκηση- σε συνδυασμό με τους ευνοούμενούς τους "επιχειρηματίες" ,συγκροτούν ένα φράκταλ πλιάτσικου και διααπλοκής.
Αξιοσημείωτο είναι που όλα αυτά έγιναν το 1999, την εποχή των παχειών αγελάδων του ΧΑΑ.

Ανώνυμος είπε...

Το μόνο που μπορεί να σκεφτεί το πηγμένο από την αθηναϊκή σκόνη μυαλό μου είναι κάποια λύση του είδους της Κατάληψης Πάτμου & Καραβία στα Πατήσια.

ATHENA είπε...

ΣΥΜΦΩΝΩ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΥΠΟΥ ΚΑΤΑΛΗΨΗ KAI ΦΥΤΕΥΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΤΕΧΝΙΚΗ ΤΟΥ GUERILLA CARDENING

ΤΟ ΚΑΚΟ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΕΚΕΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΤΗΘΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΓΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΠΕΡΑΣΤΙΚΩΝ... ΔΝΕ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΕΡΑΣΤΙΚΟΙ ...

ΜΙΑ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΟΜΩς ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΣΤΗΘΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΑΚΟΥΣΤΕΙ ΤΟ ΘΕΜΑ...

ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΜΕ ΣΥΚΡΟΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥ SCHOOLWAVE ;-)

ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΠΟΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟ ΤΩΝ ΔΕΜΣΕΥΜΕΝΩΝ ΓΙΑ ΑΠΑΛΛΟΤΡΙΩΣΗ ΧΩΡΩΝ ΟΝΤΩΣ ΔΕΝ ΙΧΥΕΙ ΕΠ ΑΠΕΙΡΟΝ, ΑΛΛΑ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΜΙΑ ΔΕΚΑΕΤΙΑ, ΑΝ ΕΝ ΤΩ ΜΕΤΑΞΥ ΔΝΕ ΕΚΤΑΜΙΕΥΤΟΥΝ ΤΑ ΚΟΝΔΥΛΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΖΕΤΑΙ
ΕΤΣΙ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ ΚΑΙ Η ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ ΤΟΥ ΝΑΟΥ ΤΗς ΑΓΡΟΤΕΡΑΣ ΑΡΤΕΜΙΔΟΣ ΣΤΗΝ ΑΡΔΗΤΤΟΥ

Rodia είπε...

Η ιδέα μου είναι (και τη προτείνω) να αναλαμβάνουμε οι πολίτες δράση ΜΟΛΙΣ μια έκταση χαρακτηρίζεται χώρος πρασίνου, χωρίς να περιμένουν να αποφασίσουν ο Δήμος ή/και το Κράτος.
Ελεγα να ανεβάσω ξεχωριστό ποστ, αλλά μπορεί να γίνει και εδώ συζήτηση μήπως διαμορφωθεί καλύτερα.

~~ Alberich, ελπίζω να μην έχεις αντίρρηση να χρησιμοποιήσω όσα έγραψες.
:-)

Metablogging.gr Comments Headline Animator