Κυριακή, 25 Μαρτίου 2007

Η σάτιρα στην Ελλάδα: το γέλιο αντιμετωπίζει το σκοτεινό και το γελοίο


Πλημμυρίσαμε πια από διάφορους μάγους, αστρολόγους, μελλοντολόγους, παραμυθιαστές και αναδευτήρες πραγματικοτήτων στρεβλών, οι οποίοι σερβίρουν το βδελυρό τους μείγμα σε κρυστάλλινα ποτήρια. Ποιος μπορεί να μας προστατέψει εμάς, τους απλούς πολίτες; Να μας προστατέψει από τη γοητεία του παράλογου το οποίο διαστρέφουν σε "λογικό" και "επιστημονικό", από την αναγγελία βλακωδών "προφητειών" και ανόητων "ελπίδων";

Η δύσκολη εποχή που ζούμε, ευνοεί την ανάπτυξη όλων αυτών των παρασίτων της κοινωνίας μας, τα οποία δρουν καλυμένα πίσω από ένα Δελτίο Παροχής Υπηρεσιών ή/και ένα εκδοτικό οίκο ή/και (δυστυχώς, συμβαίνει και αυτό) ένα ράσο ή/και ένα γοητευτικό παρουσιαστικό.

Το κράτος ενδιαφέρεται περισσότερο για διαφυγόντα κέρδη από φόρους, έτσι το Υπουργείο Οικονομικών μοιράζει "διπλώματα" μάγων, αστρολόγων, κλπ κλπ, με τη μορφή Δ.Π.Υ., τα τηλεοπτικά κανάλια αναδεικνύουν σε "μύστες" και "προφήτες" κάποιους (δήθεν) εθνικόφρονες μπουρδολόγους παραποιητές της Ιστορίας και της Θρησκείας του λαού μας, καθώς επίσης μερικούς ρασοφόρους, οι οποίοι έχουν ανοίξει μαγαζάκι στα παράθυρα τηλεοπτικών σταθμών, όπως και κάποιες κυρίες που πωλούν ένα γοητευτικό χαμογελο μαζί με ισχυρές μερίδες παραπληροφόρησης σε εκπομπές κρατικών καναλιών, χρυσοπληρωμένες από εμάς, τους πολίτες.


  • Στον ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟ ΓΙΑ ΤΑ ΝΕΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ A΄ ΛΥΚΕΙΟΥ της σχολικής χρονιάς 2006-2007, προτείνεται (Θεματικός Κύκλος: Το γέλιο) και το βιβλίο "Η Σάτιρα" του Ε.Π. Παπανούτσου, (ΘΚ σσ. 147-151), δείγμα της σημασίας που έχει το είδος αυτό στη ζωή των ελλήνων.

Η σάτιρα είναι συχνότατα ο μοναδικός τρόπος να αντιμετωπιστεί η ανεπάρκεια ή/και η γελοιότητα (επιεικέστατοι χαρακτηρισμοί) ορισμένων προσώπων ή/και καταστάσεων του κοινωνικού γίγνεσθαι στη χώρα μας. Ενα "όπλο" στα χέρια των μικρών και αδύναμων ανθρώπων, οι οποίοι δεν διαθέτουν τα "μέσα" της δημόσιας προβολής των απόψεών τους, πέρα από μια μικρή γωνίτσα στο διαδίκτυο, όπου μοιράζονται με άλλους την αγωνία τους, και οι οποίοι νιώθουν παγιδευμένοι από τον ορατό κίνδυνο της παραπληροφόρησης και της διαστρέβλωσης της πραγματικότητας.
Δυστυχώς, οι εξειδικευμένες "προσωπικότητες" στο είδος αυτό της ουφολογίας και της μπαρουφολογίας, δεν περιορίζονται πλέον στα μικρής εμβέλειας τηλεοπτικά κανάλια, αλλά έχουν εξαπλωθεί και σε εκπομπές μεγάλων καναλιών -ακόμα και στην κρατική ΝΕΤ αποπειράθηκαν να εισβάλλουν με τη γνωστή μας "φραπελιά".

Η σάτιρα, με το άφθονο γέλιο που προκαλούσε η γελοιοποίηση αχρείων προσώπων και σκοτεινών ή/και ανυπόφορων καταστάσεων, διατήρησε ακμαίο το φρόνημα του ελληνικού λαού κατά τη διάρκεια ζοφερών περιόδων δικτατορίας, η σάτιρα αντιμετώπισε με επιτυχία την πείνα της Κατοχής και τα κανόνια του Μουσολίνι στο Β' Πόλεμο.

Η σάτιρα στις ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες της δεκαετίας του '60, πέρα από το γέλιο, χάρισε στους μεταγενέστερους μια ανεπανάληπτη εικόνα εκείνης της εποχής, με τα μικροκομματικά κόλπα και τους κομματάρχες -ποιος δεν θυμάται το Μαυρογυαλούρο;- με την αντιποίηση επαγγέλματος -"Η κυρά μας η μαμή"- με τα αυστηρά ήθη -"Ο Θόδωρος και το δίκαννο", κλπ κλπ.

  • Ο Μπάμπης Β. Παπαδόπουλος, φιλόλογος, συμπεριλαμβάνει μεταξύ των ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ Α.Σ.Ε.Π. 2007, στο Γνωστικό αντικείμενο "Νεοελληνική γλώσσα και γραμματεία" το θέμα
    «12. Δεν αποτελεί χαρακτηριστικό των Προδρομικών ή Πτωχοπροδρομικών ποιημάτων:
    α. η διάθεση για φιλοσοφικό προβληματισμό.
    β. η σάτιρα.
    γ. ο ηθογραφικός πλούτος.
    δ. η λαϊκή θυμοσοφία.»

    Φυσικά η απάντηση είναι το β', η σάτιρα. Επειδή η σάτιρα είναι δυναμικό είδος έκφρασης και έχει ισχύ στην εποχή, κατά τη διάρκεια της οποίας εκφράζεται.

  • Στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, στο Τμήμα Φιλολογίας - ΥΠΟΤΟΜΕΑΣ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗΣ ΦΙΛΟΛΟΓΙΑΣ, διδάσκεται
    «ΒΥΦΦ 209 - Η σάτιρα στο Βυζάντιο
    Διδάσκουσα: Μαρίνα Λουκάκη
    Περιγραφή: Η σάτιρα ως λογοτεχνικό είδος γνωρίζει ιδιαίτερη ανάπτυξη στο Βυζάντιο από τα μέσα του 11ου αιώνα μέχρι το τέλος της βυζαντινής αυτοκρατορίας. Στην παράδοση θα παρουσιαστούν με χρονολογική σειρά τα σωζόμενα έργα, έμμετρα και πεζά. Με αφετηρία τα σατιρικά κείμενα Τιμαρίων (12ος αι.) και Μάζαρις (15ος αι.) θα μελετηθούν οι σχέσεις της βυζαντινής σάτιρας με την παράδοση του Λουκιανού και θα σχολιαστεί η διαφοροποίηση στη θεματολογία των βυζαντινών σατιρικών κειμένων ανάλογα με τις κοινωνικές και ιστορικές συνθήκες της εποχής τους.»

  • Στο διαδικτυακό τόπο τoυ Kαποδιστριακού Πανεπιστημίου γίνεται αναφορά στο Συμπόσιο "Τεχνών Επίσκεψις - Σεπτέμβριος 2002: Tο Πανεπιστήμιο και η νεοελληνική σάτιρα"

    «Η έναρξη των εργασιών του Συμποσίου για τη νεοελληνική σάτιρα έγινε τη Δευτέρα, στις 16 Σεπτεμβρίου 2002, στο Παλαιό Πανεπιστήμιο (Θόλου 5, Πλάκα), στο πλαίσιο των εκδηλώσεων με την ονομασία "Τεχνών Επίσκεψις". Χαιρετισμό απηύθυνε ο Αντιπρύτανης Ακαδημαϊκών Υποθέσεων και Προσωπικού, καθηγητής κ. Αντ. Κουτσελίνης, ο οποίος ανέφερε χαρακτηριστικά: "Η σάτιρα είναι όρος που μαζί με τα παράγωγά του είναι από τους περισσότερο χρησιμοποιημένους στη λογοτεχνία, αλλά την ίδια στιγμή και ένας από τους πλέον ασαφείς. Προσδιορίσθηκε, από Άγγλους κυρίως με σημαντική αποδοχή, ως ποίημα όπου επικρίνεται η αχρειότητα ή ο παραλογισμός.

    Παρά ταύτα δεν υπάρχει κάποιος ακριβής ορισμός που να μπορεί να συμπεριλάβει το πολύπλοκο νόημα μιας λέξης που σημαίνει αφ' ενός ένα λογοτεχνικό είδος και αφ' ετέρου ένα περιπαικτικό πνεύμα ή ύφος που εμφανίζεται σε πολλά λογοτεχνικά είδη, αλλά μπορεί και να υπεισέρχεται σε κάθε είδος ανθρώπινης επικοινωνίας. Oπουδήποτε χρησιμοποιείται ένα έξυπνο χιούμορ για να κάνει κριτική σε κάτι παράλογο ή διεφθαρμένο, εκεί υπάρχει σάτιρα, είτε συναντάται ως ποίημα, σε ζωγραφικό έργο, στο σατιρικό σκίτσο, γελοιογραφία, ακόμη και κόμικς, στο θέατρο, στην τηλεόραση, στον κινηματογράφο, κ.λπ. Με την έννοια αυτή η σάτιρα υπάρχει παντού. O σατιρικός συγγραφέας στηλιτεύει, διαπομπεύει, γελοιοποιεί ένα ελάττωμα ή ένα χαρακτήρα για να εξυγιάνει τα κοινωνικά ήθη. Και η κριτική που ακολουθεί είναι να προκαλέσει την αποδοκιμασία με τη θυμηδία. Με χιούμορ, κάποτε και με ειρωνεία. Oι τύποι που προβάλλει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο είναι παραδείγματα για αποφυγή. Υπηρετεί την αλήθεια, ξεσκεπάζοντας το ψέμα που ντύνεται με το φόρεμά της για να εξαπατήσει. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο σατιρικός δεν ασχολείται και δεν ρεζιλεύει το φονιά, τον ασελγή, το ληστή, αλλά τους κακοποιούς που παίζουν επιτυχημένα το ρόλο των τίμιων και ανεπίληπτων ανθρώπων. Έχει λοιπόν ο σατιρικός το πάθος, κάποτε και το φανατισμό του ηθικολόγου που δεν υποφέρει τα στραβά και εννοεί να τα διαλαλήσει με τον τρόπο του.

    Είναι μια τέτοια μέθοδος αποτελεσματική; Έχει επιτυχία στο κοινωνικά αναμορφωτικό της πρόγραμμα; Oι περισσότεροι συμφωνούν καταφατικά. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο Παπανούτσος, το πνεύμα στις σταυροφορίες του μπορεί να χρησιμοποιήσει όπλα πολύ περισσότερο αποτελεσματικά από εκείνα που σκοτώνουν. Η σάτιρα είναι ένα από αυτά. Το πανεπιστήμιο ανοίγει σήμερα την αυλαία του συμποσίου με το γενικό τίτλο Τεχνών Επίσκεψη, των φετινών εκδηλώσεων που αφορούν τα δρώμενα στη νεοελληνική σάτιρα. Ευχαριστεί όλους τους συντελεστές της οργάνωσης και τους διακεκριμένους εκτελεστές που λαμβάνουν μέρος και εύχεται καλή επιτυχία".»

  • Ο δικός μας E-Lawyer, ενημερώνει με το άρθρο του Ορισμός της σάτιρας από ελληνικό δικαστήριο:

    «"[...] ως σάτιρα ορίζεται αφενός ένα λογοτεχνικό είδος (όπως λ.χ. αυτές του ρωμαίου ποιητή Οράτιου) και αφετέρου ένα περιπαιχτικό πνεύμα ή είδος που εμφανίζεται σε πολλά λογοτεχνικά είδη αλλά μπορεί να υπεισέρχεται σχεδόν σε κάθε είδος ανθρώπινης επικοινωνίας. Οπουδήποτε χρησιμοποιείται ένα έξυπνο χιούμορ για να κάνει κριτική σε κάτι παράλογο ή διεφθαρμένο εκεί υπάρχει σάτιρα, είτε συναντάται σε ποίημα ή σε κήρυγμα, σε ζωγραφικό έργο ή πολιτική λογομαχία, στην τηλεόραση ή στον κινηματογράφο (Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα 53ος τόμος σ.220, Ronald Paulson Satire Modern Essays in Criticism, εκδ. 1971). Ένα από τα σημεία στα οποία βρίσκεται ομοφωνία είναι ότι η λειτουργία της σάτιρας είναι διανοητική. Η μέθοδος που ορίζει τη σάτιρα είναι η παιγνιώδης παραμόφωση. Ψυχολογική βάση και συνάμα σκοπός της τεχνικής είναι η "μείωση" του θύματος, η οποία έγκειται στην υποβάθμιση της κατάστασής του ή της αξιοπρέπειάς του. Πολύ συχνά περιλαμβάνει παρομοιώσεις ή μεταφορές απο τον κόσμο των ζώων ή κατεβαίνει ακόμη πιο κάτω στον κόσμο των φυτών ή των ανόργανων όντων (βλ. μελέτη Κατερίνας Κωστίου, Η ποιητική της ανατροπής, σάιτρα, ειρωνεία, παρωδία, χιούμορ, εκδ. Νεφέλη, Αθήνα 2002, σ. 61 επ. με εκτενείς αναλύσεις και βιβλιογραφικές παραπομπές). Ο σατιριστής παραμορφώνει με πολλούς τρόπους: ελαχιστοποιεί τις καλές ιδιότητες κάποιου και μεγιστοποιεί τις κακές. Απομονώνει μοναδικές στιγμές ή συμβάντα και τα κάνει να φαίνονται κανόνας. Παραθέτει τη γνώμη μιας αυθεντίας που συμβαίνει να εξυπηρετεί την άποψή του. Αφαιρεί κάτι απο τα συμφραζόμενά του (Petro Norms, Moral or Other in Satire: A symposium Satire Newsletter.)."
    Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιά, απόφαση 3117/2005
    Πηγή: Δίκαιο Μέσων Ενημέρωσης και Επικοινωνίας 2006, σελ. 211 επ.
    Με την παραπάνω απόφαση, ο δικαστής παρουσιάζεται ενήμερος για την "δευτερεύουσα" λειτουργία εννοιών και χαρακτηρισμών που αν εκλαμβάνονταν κυριολεκτικά θα συνιστούσαν προσβολή της προσωπικότητας, εξύβριση, δυσφήμιση κλπ. Αντίθετα από τους δικαστές στην υπόθεση Νταλάρα-Πανούση(ακόμη και σε επίπεδο Αρείου Πάγου), αλλά και από μέλη του ΕΣΡ στην υπόθεση Best, όπου φάνηκαν ανίδεοι για την καταγγελτική και θεμιτή λειτουργία της σάτιρας, οι δικαστές του Πειραιά αθώωσαν την παραμόρφωση πολιτικού που είχε εμπλακεί στην υπόθεση με τα "φρουτάκια", από γνωστή σατιρική εκπομπή.
    Σε τέτοιες υποθέσεις, ο δικαστής αναγκάζεται να γίνει από θεωρητικός της λογοτεχνίας, μέχρι -σχεδόν- τηλεκριτικός. Κι αυτό γιατί αναγκάζεται να εντάξει τις "προσβλητικές εκφράσεις" στο context της εκπομπής. Αναφέρει λοιπόν η απόφαση παρακάτω, πριν αθωώσει τον σατιριστή:
    "Τα ως άνω ελέχθησαν και εξεπέμφθησαν στην εκπομπή που συντονίζει και παρουσιάζει ο τρίτος των εναγομένων, η οποία είναι σατιρικού χαρακτήρα. Ως τοιαύτη δε εκλαμβάνεται απο το τηλεοπτικό κοινό, το οποίο αναζητά σε αυτήν τον σχολιασμό με την αίσθηση του χιούμορ των θεμάτων της επικαιρότητας. Ο σχολιασμός αυτός δε είναι ενίοτε δριμύς και εκτείνεται και σε πρόσωπα που βρίσκονται στην κορυφή της πολιτειακής πυραμίδας ως είναι ο εκάστοτε πρωθυπουργός της χώρας, οι υπουργοί και έτερα πρόσωπα της δημόσιας ζωής. Καθίσταται εναργές στον εκάστοτε τηλεθεατή ότι οι αναφορές που γίνονται σε αυτήν εμπεριέχουν σατιρικό χαρακτήρα, παρωδούν στιγμές και πρόσωπα της εκάστοτε επικαιρότητας με το χρωστήρα του δημιουργού αυτής και των συνεργατών του. Επομένως οι χαρακτηρισμοί που απεδόθησαν στον ενάγοντα δεν είναι υβριστικοί, διότι εντάσσονται στον , κατά τα ανωτέρω εκτεθέντα, σατιρικό σχολιασμό της επικαιρότητος της οποία πρωταγωνιστής υπήρξε αυτός ( ο ενάγων). Ειδικότερα η απόδοση σε αυτόν χαρακτηρισμών όπώς "φρούτο", "φάτσα", "λεβεντο...μεγάλος" είναι απόρροια της παιγνιώδους παραμόρφωσης της σατιρικής αυτής διάθεσης που ως τέτοια αντιμετωπίζεται και από τον τηλεθεατή που παρακολουθεί την εκπομπή, η δε ύπαρξη νωπών φρούτων στο σκηνικό της εκπομπής ενισχύει αυτήν την εντύπωση που δημιουργεί"»


    -------
    ΣΗΜ.1. Οι επισημάνσεις στο κείμενο του E-Lawyer είναι δικές του.
    ΣΗΜ.2. Οι επισημάνσεις στον εναρκτήριο λόγο του Αντιπρύτανη Ακαδημαϊκών Υποθέσεων και Προσωπικού, καθηγητή κ. Αντ. Κουτσελίνη, είναι δικές μου.
    ΣΗΜ.3. Φυσικά, δεν έχω ξεχάσει τον Αριστοφάνη, που, με τη καυστική του σάτιρα, στάθηκε απέναντι σε ένα πόλεμο.
    ΣΗΜ.4. Δυσπιστώ προς την επέκταση της "προστασίας της προσωπικότητας" δημόσιων προσώπων, αποδεδειγμένα βλαπτικών για το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας.
    ΣHM.5. Το Ε.Σ.Ρ. ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΠΕΜΒΑΙΝΕΙ ΣΕ ΑΥΤΑ ΤΑ ΧΟΝΔΡΟΕΙΔΗ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ; ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΕΙΔΙΚΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ;
    ΣΗΜ.6. Το σημερινό post είναι αφιερωμένο σε κείνους που τάχθηκαν να φυλάνε Θερμοπύλες: στους απελευθερωτές και στους επαναστάτες του 1821, στους ήρωες του '40-'41, και στους γνήσιους (εν πνεύματι) απογόνους τους. Για μια Ιδέα πολέμησαν και θυσιάστηκαν, για την Ιδέα ενός λαού Υπερήφανου και Ελεύθερου. Ελεύθερου στο Πνεύμα.

    13 σχόλια:

    Art Attack είπε...

    ole!

    e-Lawyer είπε...

    Συγχαρητήρια για το εξαίρετο και πληρέστατο κείμενο. Με τη σειρά μου θα το χρησιμοποιήσω όταν χρειαστεί σε δίκη με θέμα σατιρικό κείμενο (και θα σε μνημονεύσω, φυσικά)!

    An-Lu είπε...

    Έχεις δίκιο...
    φιλιά ;-)

    pølsemannen είπε...

    Να προσθέσω ότι το κράτος πέρα από τα διαφυγόντα κέρδη από την φορολογία των λογής τσαρλατάνων, κατά βάθος θεωρεί ευεργετική την δράση τους. Για να εξουσιαστεί το ΠΟΙΜΝΙΟΝ από τον ΠΟΙΜΕΝΑ πρέπει αυτό να είναι.

    Α. Αποβλακωμένο.

    Β. Οικονομικώς εξαρτημένο.

    Για το Α. φροντίζουν ο +Λιακό+, η Δρούζα, ο Χαρδαβέλλας, κ.α.

    Για το Βου φροντίζουν οι τράπεζες που μόνο πιστόλι δεν σου βάζουν στον κρόταφο για να δανειστείς. Το ιδανικό σενάριο γι' αυτές είναι να αποπληρώσει κανείς μέρος του δανείου, μετά να βρεθεί σε αδυναμία αποπληρωμής ώστε να του "φάνε" την περιουσία για ένα κομμάτι ψωμί...

    Τζιτζί το ποστ σας...

    oytis είπε...

    Πάντως σχετικά με το ασεπίτικο - επιτρέψτε μου το βαρβαρισμό - ερώτημα, η σωστή απάντηση είναι η "διάθεση για φιλοσοφικό προβληματισμό". Άλλο όμως είναι το θέμα. Τη σάτιρα, του Σουρή για παράδειγμα, καλό θα ήταν να τη βλέπει κανείς καταρχήν στο πλαίσιο της εποχής που τη γέννησε και ενδεχομένως ανέθρεψε. Αυτό, βεβαίως, για αν γίνει εφικτό, θα έπρεπε ο ιδών, ή ο ορών εν πάση περιπτώσει, να είναι γνώστης της ιστορίας - έστω στοιχειωδώς. Διότι, εάν είναι αστοιχείωτος, υπάρχει ο κίνδυνος να γίνει περιγέλαστος.

    Martingale είπε...

    Kαταρχην ευχαριστω για την προσκληση.
    Θα πω οτι ειπα και στον Φανελ για την δικη του περιπτωση.
    Η λεξη Ναζισμος οταν γινεται λαστιχο για να χωραει απο τον Λιακοπουλο, τον Παπαθεμελη μεχρι την Χρυση Αυγη χανει την ουσια της. Εν δυναμει ο καθεις ειναι ναζιστης. Και αν πραγματι μας νοιαζει ο Ναζισμος το καλυτερο που εχουμε να κανουμε ειναι να επαγρυπνουμε εναντιον του αλλα οχι να κουρελιαζουμε την εννοια βλεποντας ναζιστες παντου.

    Περι σατιρας. Ναι δεν εχει ορια αρκει να μην ειναι εμπαθης και αν ειναι εμπαθης να ειναι επωνυμη.
    Αναφερω πχ μια εμπαθη σατιρα που εκανε ο Αλ Φρανκεν στον Ρας Λιμπαου γραφοντας ενα βιβλιο με τιτλο ο Ρας Λιμπαου ειναι ενας Χοντρος Βλακας. Για τον Μπιλ Ο Ραιλυ και την Αν Καουλτερ εγραψε Ψεματα και να οι Ψευτες που τα λενε. Εννοωντας τους προγουμενους. Βεβαια εκει υπαρχει μια παραδοση οπου
    1)Τα καθε δικτυο ειναι δηλωμενο κομματικα και οχι σαν τα ντοπια που το καθε Συγκροτημα παιζει το δηθεν αντικειμενικο.
    2)Εκει η δημοσιογραφια ειναι δημοσιογραφια αποψης δηλωμενη και δεν το κριβει.
    3)Αν υπαρχει εμπαθεια ειναι δεδηλωμενη και δεν υπαρχουν Μικροπολιτικοι, Πανδωρες και λοιπα τσολια και παπαγαλακια στις δηθεν αντικειμενικες εφημεριδες.
    4)Εμπαθεια ναι αληθεια δε διοτι ο καθενας στις ΗΠΑ βρισκεται ανα πασα στιγμη στο δικαστηριο για ψυλου πηδημα.

    Απο αυτα στην Ελλαδα η σατιρα ειναι ειτε
    1)Ανευρη οπως του Μητσικωστα
    2)Δηθεν extreme οπως του Πανουση
    3)Εμπαθης ανωνυμη, σκουλικιαστιη γιατι κανενα λαμογιο δεν αναλαμβανει την ευθυνη και τον ανδρισμο να πει αυτα που θελει επωνυμα.

    Ναι θα συμφωνησω πως η σατιρα οπως και η τεχνη δεν εχουν ορια. Απο την αλλη ομως οφειλουμε να διαχωριζουμε τα εξης:
    Κανω τεχνη-σατιρα για να προκαλεσω? Αν ειναι ετσι το παιγνιο, βγες γυμνος στο δρομο θα προκαλεσεις και αν εισαι και ωραια γκομενα θα μας δωσεις και ενα ωραιο θεαμα. Αν ειναι οπως η σημερινη καλλιτεχνιδα κοπανατζου και δεν στεκεται με ανδρισμο να στηριξει την αποψη της βρε αδερφε τοτε ειναι καταπτυστη.
    Τα ιδια και για τον Φανελ την στιγμη που με τα τετριπια του βαζει σε περιπετεις εναν αθωο

    ευχαριστω

    Martingale είπε...

    Kαι κατι αλλο αν ειναι η σατιρα να γινεται σταυροφορια, να μου λειπει. Απο σταυροφορους τυπου αυτων που λεηλατησαν την Κωνσταντινουπολη, πλιατσικολογους των Αγιων Τοπων, κωλοπαιδα του Παπα, Λενιν, ΤΣε Γκεβαρα κλπ να μου λειπει το βυσινo

    Rodia είπε...

    ~~ Martingale, χαίρομαι για την επίσκεψη και την κατάθεση της άποψής σου με ψυχραιμία. :-)

    Η σάτιρα έχει μέσα της το σπόρο της υπερβολής. Χωρίς την υπερβολή είναι χλιαρή κριτική. Σάτιρα σημαίνει γελοιοποίηση κυρίως. Οπότε, μη βλέπεις ως ευθείες "κατηγορίες" τα περί ναζισμού, κλπ, περί αντίστασης προς τη βλακεία πρόκειται -γνώμη μου, αλλά και το γράφει η επικεφαλίδα του σάιτ.

    Επώνυμη θα μπορούσε να ήταν αν δεν είχαν συμβεί διάφορα "παρατράγουδα" ΠΡΙΝ τη μήνυση εναντίον του κ. Τσιπρόπουλου ακόμα: το κλείσιμο κατόπιν απειλών του "Μήτσου του καφετζή" και η επικήρυξη (μέχρι 30.000 €) καθώς και οι συνεχείς απειλές εναντίον του/των φανΕΛ. Ψάξε σε προηγούμενα σχόλια και υπάρχουν πολλά στοιχεία, τα γνωρίζω επειδή παρακολουθώ βήμα βήμα την ιστορία αυτή (πριν γίνει ακόμα "ιστορική"!!!)

    Αν σε επικηρύξει ένας μανιακός με τα τσιράκια του (όπως γραφόταν συχνά πυκνά) θα βγεις επώνυμα; Αυτό δεν είναι ανδρισμός είναι... αυτοκτονική τάση!!:-ΡΡΡ

    Πάω στοίχημα ότι ο/οι καλλιτέχνης/ες που δημιουργεί τα κακόγουστα εργάκια βάζει όλα του τα δυνατά να τα κάνει να ταιριάζουν με το αισθητικό επίπεδο του σατιριζόμενου και υποφέρει γι αυτό. Ποιος καλλιτέχνης θα ήθελε να του "χρεωθούν" αυτά τα φριχτά "έργα"; Εδώ μιλώ και νιώθω συμπάσχουσα με το δημιουργό των σατιρικών σκίτσων, βίντεο, κλπ. Οπως θα είδες όμως, το Πρωτότυπο Εργο συναγωνίζεται επάξια τα σατιρικά εργάκια, συχνότατα μάλιστα τα... ξεπερνά!!!

    :-))) ωραία η Βιέννη, ε
    με σοκολάτα βιενουά και ελάφι με σάλτσα φακές.. μιαμ μιαμ..
    (στου Ριχάρδου τη φυλακή, αυτό το απίστευτο στέκι)

    Martingale είπε...

    Αγαπητη Ροδια, παντα με ψυχραιμια απανταω οταν καποιοι βεβαια δεν παιζουν με την νοημοσυνη μου και την παιδεια ειδικα για την τελευταια εχω φτυσει αιμα. Οταν αισχρολογω πιστευω πως εχω απολυτο λογο και δινω απολυτο δικαιωμα να με βρισει ο εκ των απεναντι. Σε κυριες οπως εσυ ακομα και αν επαιζαν με την νοημοσυνη μου θα ημουν ευγενικος. Επειδη ομως διαφωνεις με μενα κατα την αποψη μου εποικοδομητικα δεν εχω λογο να μην ειμαι ψυχραιμος.
    Επι του προκειμενου η λογικη πατος για τον πατο δεν εχει τελειωμο, επειδη ειναι ενας χαλιας δεν θα γινω και γω χαλιας για του την πω.
    Δευτερον ο Ναζισμος και επιμενω σε αυτο γιατι ζω σε μια κοινωνια που το ξερει, τον εχει ζησει, εχει υποφερει και εχει κανει αυτη η κοινωνια φρικιαστικα εγκληματα εν ονοματι του, ειναι μια ειδικη κατηγορια εγκληματογονας ιδεολογιας. Δεν ειναι εθνικισμος, δεν ειναι συντηρητικη καν ιδεολογια το αντιθετο μαλιστα. Ειναι μια ιδεαλιστικη ριζοσπαστικη μορφη φυλετισμου η οποια στρεφεται εναντια σε οτιδηποτε χαρακτηριζουμε μοντερνο πολιτισμο. Συνεπως το να λεμε καποιον ναζιστη που ειναι συνωνυμο του εγκληματια ειναι χοντραδα την στιγμη που δεν ειναι. Εκει εγω τα εχω με τον Φανελ, δεν σχολιασα γιατι τον λεει γραφικο, ψευτη, πλασιε κτλ αλλα γιατι χρησιμοποιει με καταχρηση μια λεξη.
    Και ειναι μια πολυ βαρια λεξη για να την χρησιμοποιυμε οπως ο μαλάκας σε καθε κουβεντα.

    ΠΣ Αυτο το καφε που ειναι, εγω στο Ντεμελ παω διπλα απο το Χοφμπουργκ

    Rodia είπε...

    ~~Martingale, γράφεις: "..το να λεμε καποιον ναζιστη που ειναι συνωνυμο του εγκληματια ειναι χοντραδα την στιγμη που δεν ειναι." και σου απαντώ με ένα ερώτημα επίσης: Πού το ξέρεις; Εχεις διαβάσει "βιλία" του; Εχεις παρακολουθήσει μια εκπομπή Ολόκληρη; Κοπίασα αλλά το έπραξα ώστε να έχω γνώμη περί της επικινδυνότητας των ιδεών που διαδίδει έντεχνα, μέσω της τηλεοπτικής διαφήμισης.

    Αν περνούσε ένα μπάνερ καθόλη τη διάρκεια της εκπομπής του που να γράφει "ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΚΥΗΜΑΤΑ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ" δεν θα είχα καμια μομφή εναντίον του. Η διαστρέβλωση όμως της πραγματικότητας είναι τόσο κραυγαλέα προσπάθεια αποπροσανατολισμού και δημιουργίας ενός ακροατηρίου θεατών "γκαγκά", που οδηγεί αυτομάτως στην ολοκληρωτική ιδεολογία.

    Οταν κάποιος λέει π.χ. "εγώ δεν είμαι ρατσιστής, αλλά..." ή "εγώ συμπαθώ τους μετανάστες, αλλά..." ας στεκόμαστε περισσότερο (και κυρίως) σε αυτό το "αλλά" θα έλεγα.

    Στην πρότασή σου "..επειδη ειναι ενας χαλιας δεν θα γινω και γω χαλιας για του την πω." έχω να απαντήσω αυτό που ένιωσα η ίδια όσο προχωρούσε ο καιρός και καταλάβαινα σιγά σιγά τι παίζεται, ότι δλδ δεν είναι δυνατό να φερθεί κάποιος "με το γάντι" σε εκείνον που τον απειλεί και αποτελεί ντροπή για την κοινωνία μας. Ενα ένα τα απόβλητα χρειαζονται πέταμα.

    Τη στιγμή που κάποιος (ο/οι φανΕΛ στη περίπτωση) που επιθυμεί να τα βάλει με τους ανεμόμυλους σαν το Δον Κιχώτη, και να δείξει τα τρωτά του κόσμου μας μήπως ευαισθητοποιηθεί κάποιος ειδικός και τα καταπολεμήσει, θα δράσει με τον ίδιο τρόπο: Θα καταγγείλει ωμά και θα γελοποιήσει με σάτιρα. Οπως ο Χάρρυ Κλυνν παλιά -θυμάσαι;

    Επίσης, όταν κάποιος προβάλεται, στην τιβι ή όπου αλλού σε δημόσιο χώρο, καλό είναι να περιμένει τον αντίλογο. Με το να καταφέρεται απτά, με μηνύσεις και απειλές, αποδεικνύει το χαρακτήρα του.

    Δεν ξέρεις τη φυλακή που είχαν κλείσει το Ριχάρδο το λεοντόκαρδο; Στα περίχωρα της Βιέννης είναι, δεν ξέρω ακριβώς πώς λέγεται ο τόπος, με είχαν πάει παλιά κάτι φίλοι. Ελπίζω να υπάρχει ακόμη. Εστιατόριο εξοχικό είναι με φαγητό ωραιότατο!:-))

    Martingale είπε...

    H δικη μου κοσμοθεωρια, παιδεια κλπ με κανουν ιδιαιτερα σκεπτικο σε πασης φυσεως Δον Κιχωτες, επαναστατες, σωτηρες και γενικα καθε αναψοκοκκινισμενο τυπο που παλευει με τους ανεμομυλους του και εχει την απαιτηση η κοινωνια να συντονιζεται στους ανεμομυλους του. Θα θεωρουσα το δε σχολιο σου περι αποβλητων ατυχες. Τι σημαινει θελουν πεταμα, μηπως σε καποιο αλλο σταδιο τα αποβλητα-εχθροι του λαου αντι για πεταμα αρχισουν να θελουν και σκοτωμα με βαση την λογικη καποιοων. Γενικα η ουδετεροποιηση του ανθρωπινου ειδους πχ Ο Λιακοπουλος γινεται ΤΟ αποβλητο-σκουλικι ειναι τυπικη φρασεολογια Λενινιστικη. Οπως λεει και ο Στεφαν Κουρτουα πρωτα ο εχθρος πρεπει να φτασει στο επιπεδο του ζωου και μετα να εξοντωθει.
    Για τον Ριχαρδο θα το ψαξω

    Rodia είπε...

    ~~Martingale, "απόβλητα" και "σκουπίδια" είναι όλες οι εκπομπές αυτού του είδους και αυτές εννοώ ότι θέλουν πέταμα και μία εξ αυτών -η πιο δυναμική μάλιστα- είναι αυτή που διακωμωδείται. Να σταματήσουν δηλαδή ή να τοποθετήσουν ένα σχετικό μπάνερ ώστε να ξέρει ο κόσμος τί βλέπει και να μη παραπλανάται. Διαφωνείς με αυτό;

    Rodia είπε...

    Συμπληρώνω ότι κατά τη γνώμη μου σκουπίδια είναι πολλά στον χώρο της τιβι και της ελληνικής πραγματικότητας, πολλοί "σωτήρες" στην ΤιΒι και πολλά περιοδικά πορνό στα περίπτερα και άλλα πολλά.
    Σίγουρα θα έβρισκα πιο αποτελεσματικό να υπάρχουν περισσότερα μπλογκ που να πιάσουν ένα ένα όλα αυτά τα θέματα να τα ξεσκονίσουν με τρόπο διασκεδαστικό, όπως το φανΕΛ περίπου... Αλλά, χρειάζεται γερό στομάχι για να ασχληθώ η ίδια, οπότε, στηρίζω όποια προσπάθεια γίνεεται από άλλους προς αυτή την κατεύθυνση.

    Ψάξε για το Ριχάρδο και πες μου. Θα χαρώ να υπάρχει ακόμα:-))

    Metablogging.gr Comments Headline Animator