Κυριακή, 4 Μαρτίου 2007

εις σάρκα μία



Γνωρίζω δυο ανθρώπους που αλληλλοτρώγονται.
Αρχισαν να τρώγονται με τα μάτια.
Εκείνος την έτρωγε με τα μάτια,
εκείνη τον έτρωγε με τα μάτια.

Σιγά σιγά, προχώρησαν σε αναγνωριστικές ελαφρές δαγκωματιές σε όλο το σώμα, αρχής γενομένης από τα αυτιά, προχώρησαν στα κρινένια δακτυλάκια, μετά σε ολόκληρα τα χέρια, πέρασαν από βουνά και λαγκάδια και κατέληξαν στους αστραγάλους.

Αργότερα, το πράγμα σκλήρυνε:
Εκείνος της έψηνε το ψάρι στα χείλη,
εκείνη του έτρωγε τα συκώτια.

Σήμερα πλέον, τρώγονται κανονικά,
όλη μέρα και για ψύλλου πήδημα:

«Θα σε φάω μωρή!» της λέει αυτός
«Μ' έφαγες!» φωνάζει εκείνη
«Σ' έφαγα!» ξαναλέει αυτός για να το πιστοποιήσει
«Μ' έφαγες, βρε κερατά!» ξαναφωνάζει εκείνη
και η ζωή τους κυλάει μέσα σ' ένα αδιάκοπο φαγοπότι...

Οπου νά 'ναι, πλησιάζουν να συμπτυχθούν "εις σάρκα μία"

Πότε;

Στο τέλος τέλος της τροφής!



4 σχόλια:

the_return είπε...

Εις σάρκα μία και ..από δυο χωριά :)

Καλησπέρα Ροδιά :)

Rodia είπε...

Ξέρεις.. όλα τα χωριά μοιάζουν.. όσον αφορά τις διατροφικές συνήθειες!

:-)

ΠΕΤΕΦΡΗΣ είπε...

Έξοχο!

Rodia είπε...

Χαίρομαι που σου... άνοιξε την όρεξη!
;-)

Metablogging.gr Comments Headline Animator